Uncategorized

“Dubbelleven”

fe
Misschien een best aparte titel voor een artikel alleen na het lezen van het verhaal weet je waarom ik het zo noem. Ik kwam gisteravond op het idee om hier een artikel over te schrijven, al wel eerder had ik er over nagedacht, maar om er een artikel over te schrijven? hmm.
Waar ik het dus over wou hebben is over een dubbelleven, zondag in de trein van Amsterdam naar Groningen zat ik samen met een mevrouw te praten. Ik was bij haar gaan zitten omdat ik (ja heel dom) me dan veiliger voelde, ze moest naar Haren. We konden een lang stuk samen reizen wat ik erg fijn vond, allereerst wou ik gewoon bij haar gaan zitten en gaan lezen. Ik vroeg haar waar ze vandaan kwam en wat ze had gedaan, en zo praatten we een tijdje door. Toen ik vertelde dat ik van een bloggersmeeting kwam hadden we het even over mijn blog, ik vertelde haar dingen (wat ik nu ook aan jullie ga vertellen). Ze zei iets wat me bij bleef en waar ik over na ging denken, “dus je hebt een soort dubbelleven”. Zo had ik het nog nooit bekeken.
Ik blog nu een jaar, op het begin wist niemand van mijn blog af. Na nog geen maand wisten mijn ouders het wel en een paar vriendinnen. Die keken er niet van op omdat ik wel vaker vertelden over sites waar ze niets vanaf wisten. Al gauw kwam ik erachter dat ik een fout had gemaakt door mijn blog aan mijn omgeving te vertellen, natuurlijk niet aan iedereen maar ik had er allereerst wel spijt van. Mijn blog was een stukje van mij op het internet, iets wat anderen, als ze er niets vanaf wisten, niet konden kapotmaken. Want ja ik ben gewend dat als ik iets leuk vind of ergens plezier in heb dat mensen dat gevoel kapot kunnen maken, geen goede instelling/gedachte maar ik ben er wel bewuster om gaan leven. 
Een paar keer heb ik ruzie gehad met iemand die van mijn blog af wist, helaas diegene was niet te vertrouwen en plaatste mijn blog op twitter.. Iedereen uit mijn klas en school kon het lezen, want hun volgden dat twitteraccount. Ik kan het niet meer omdraaien, dat sommigen van mijn blog afweten maar ik probeer me in te houden als ik het er graag over wil hebben. 
Gisteren kreeg ik een mail, een mailtje van Melina. Ze heeft ook een blog, ik was haar blog al een paar keer tegen gekomen alleen er was me niets opgevallen. Ze vertelde in haar mail dat ze me op de kennismakingsdag van mijn nieuwe school, bij mij in het groepje zat en dat ze dus op dezelfde school als mij zou zitten de komende jaren. Ohh.. Allereerst vond ik het niet leuk omdat ik niet gelijk aan mijn medeleerlingen wou vertellen dat ik een blog had. Mijn werk, school & sport wou ik gescheiden houden van mijn blog. Ik heb een twitteraccount voor mijn blog, als mensen me uit mijn “echte leven” me gaan toevoegen op dat account, accepteer ik het verzoek vaak niet. Één iemand weet het nu, maar dat betekend niet dat straks mijn hele school het weet. Ik vind het jammer dat ik er niet gewoon eerlijk over durf te zijn omdat ik bang ben dat iemand dit stukje geluk van me af pakt. Het lukt me misschien niet meteen.. 
Maar misschien durf ik het ooit wel zelf weer te vertellen dat ik een blog heb. Ik moet er toch trots op zijn? 
Een aantal random foto’s van mijn laptop.

23 thoughts on ““Dubbelleven”

  1. Ik heb precies hetzelfde! En nu je het zegt het voelt ook als een dubbel leven. Ik heb liever ook niet dat mensen van mijn nieuwe opleiding het weten. Maar het is inderdaad iets waar je trots op moet zijn! Ooit hoop ik het ook aan iedereen te vertellen maar dat zien we dan wel weer (:

  2. Ik vind dat je het gewoon aan iedereen moet kunnen vertellen! Het is iets waar je echt fier op kan zijn. Bij mij weet iedereen het en ik posts mijn nieuwe stukjes ook altijd op Facebook en Twitter. Je hebt een superleuke blog met veel volgers, daar moet je fier op zijn!

  3. Je mag inderdaad heel trots zijn op je blog!!
    Ik vertelde het in eerste instantie ook niet omdat ik vond dat mijn blog nog niet 'af' was. Dat heb ik laten varen en nu post ik ook gewoon op Facebook dat ik een blog heb. Iedereen reageert er eigenlijk heel leuk op , ook vrienden van vrienden. Wat soms gek is want die 'kennen' me dus al voordat ik ze überhaupt ooit ontmoet heb. En natuurlijk zijn er ook mensen die het raar vinden maar wat ik met bloggen terugkrijg overtreft dat echt zoveel meer!
    Het gevoel dat iemand anders je plezier kan afpakken snap ik alleen niet helemaal. Gaan die mensen op je school er dan vervelend over doen als ze het weten? Dat is wel echt lame als ze dat doen :(

  4. Klikt bekend, veel mensen vinden mijn blog een lachertje omdat ik amper volgers heb. Gelukkig zijn er een paar vriendinnen die er wel vanaf weten en mij steunen omdat ze zien hoe gelukkig het mij maakt. Maar ik zou zo zeggen. wees trots op je blog! kijk hoever je bent hekomen. Je blog is leuk, je layout is gewledig en je schrijft op zo'n leuke manier dat ik elke dag weer terug kom op je blog om een kijkje te nemen. Ik denk dat bloggen jou gelukkig maakt, en dat mag niemand je af nemen. Want het is jou ding en je gaat ervoor, die mensen die je uitlachen of er gemeen over doen die weten niet beter. Ze zijn jaloers of vinden het stom. En dat is jammer, maar ik weet zeker dat zij ook iets in hun leven voor hebben waar ze helemaal over gaan. Daar doen andere toch ook niet moeilijk over? probeer daar aan te denken als ze weer gaan zeuren over je blog. Jij hebt je blog, en zij hebben vast iets anders wat helemaal hun ding is. Ik durf te wedden dat als andere hun daar mee zouden pakken, ze ook denken. shit, waarom zeuren mensen over dingen die mij gelukkig maken? Probeer daar aan te denken als mensen weer gemeen doen over je blog. het is jou ding en jij word er gelukkig van. En andere? die hebben daar helemaal niks over te zeggen. Je mag trots zijn dat je zo ver bent gekomen!

  5. bij mij is het ook zo, slechts 2 mensen weten ervan! mijn beste vriendin en mijn vriendje. zelfs mijn ouders weten het niet, omdat die er totaal niet mee bezig zijn en ik zou niet goed weten hoe ik het moet vertellen.. ooit zal ik dat wel gaan vertellen, maar ik vind het nog moeilijk. vooral omdat bloggen in België nog minder bekend is dan in Nederland.. hier hebben wij weinig grote beauty of fashion bloggers, en dat maakt de stap toch nog wat groter. ook mijn beste vriendin heeft het via via ontdekt, en ik was ook een beetje 'teleurgesteld' dat ze het ontdekt had, maar ze reageerde er positief over en nu laat ze vaak leuke en trotse reacties achter! dat doet me goed. dus eigenlijk zouden we er ons gewoon niets van moeten aantrekken, maar dat is moeilijker gedaan dan gezegd :)

  6. Ik snap wel dat je het een beetje eng vindt, dat heb ik ook. Maar het lijkt me helemaal niks als ze het niet weten! Ik ben er toch veel tijd mee kwijt en dan is het 'wat doe je dan?' 'ja… uh….'. Nee, dan zeg ik liever gewoon: bloggen! En als je meer volgers enzo krijgt, vinden ze het denk ik ook niet zo leuk om er via via achter te komen. Zeker op je eigen domein mag je trots zijn!
    Via twitter en facebook (automatisch een update bij elke post) krijg ik ook meer views, een meisje van de manege (die ik vaag ken) zei zelfs tegen me: oh, wat leuk! en dat vind ik echt heel gaaf om te horen. Het is misschien een beetje eng maar wat mij betreft, spread the word 😀

  7. Ik vertel ook tegen niemand in mijn klas dat ik een blog heb hoor, alleen mijn beste vriendinnen weten het maar die kan ik vertrouwen (:
    Maar wees trots op je blog, ik vind het altijd leuk om je artikelen te zien en te lezen! xxx

  8. Ik heb precíes hetzelfde. Alleen echt mijn beste vriendinnen, dat zijn er 3 plus nog een meisje wat ook een blog heeft weten het bij mij. Verder heb ik het er op school of handbal ook liever niet over. Vorig jaar kwam er een groepje meisjes naar me toe: oh wat heb je een leuke blog, ik volg je al heel lang ! Dat is dan wel weer leuk, maar ik zou er niet uit mezelf over beginnen. Gek eigenlijk, want bloggen is echt mijn hobby, ik ben er best trots op en mensen zouden het maar moeten accepteren. Mja..

  9. Ik snap wat je bedoelt! Zelf vertel ik het ook niet aan mijn vriendinnen. Eentje is er zelf achtergekomen omdat ik eigenlijk op alle blogs die ik volg een reactie achterlaat. En zij volgt blijkbaar teskuh.nl en zag mijn naam staan en is er zo achtergekomen. Maar dat maakt me niet zoveel uit als iemand er zelf achterkomt. Ik vond het wel leuk want ze gaf me een compliment:) Maar verder in mijn omgeving weet niemand het nog.

  10. Leuk artikel, ben ik nou de enige die hier totaal geen moeite mee heeft? Ik vind het leuk als veel mensen mijn blog bezoeken en hoef het ook niet persé 'gescheiden' te houden van mijn privéleven zeg maar. Ik vind het wel leuk om er over te praten met friends, ouders you know. En ik laat anderen er gerust over weten! Maarjaaa dat ben ik dan weer. x

  11. Ik snap ook wat je bedoelt! Op de middelbare school wist eigenlijk ook niemand van mijn blog, alleen goede vriendinnen. Op mijn nieuwe studie vertel ik het eigenlijk tegen iedereen die ernaar vraagt. We moeten voor onze studie sowieso bloggen. Op m'n nieuwe studie zitten allemaal meiden zoals ik, die begrijpen wat ik doe en het ook leuk vinden! Dat krijg jij vast ook nog wel! X

  12. Ik snap je. Dit is gewoon een stukje van jezelf, waar je trots op bent en graag mee bezig bent. Als iemand dat je probeert af te nemen, of kapot te maken dan is er echt iets aan de hand met die persoon. Ik heb het wel gewoon verteld aan wat vriendinnen maar ik ga niet rond schreeuwen dat ik een blog heb. Het is gewoon leuk om iets te hebben waar je zelf lekker mee bezig kan zijn zonder dat iedereen zich ermee bemoeid.

  13. Ik snap het wel, ik had dat zelf ook! Maar bij mijn opleiding heb ik het wel vertelt, want er zijn ook mensen die voor een site werken en we hebben zelfs een weerman in de klas. Maar het is niet zo dat ik er te koop mee loop of zo 😉

  14. Mooi artikel, Romy. Ik vind het jammer om te horen dat mensen zo raar en gemeen (of dat is wat ik begrijp) op je blog hebben gereageerd. Ik snap wat je bedoelt over dat het 'jouw wereldje' is, maar echt veel mensen, bijna iedereen, weet van mijn blog en ik schaam me er niet voor. Over internet heb ik wel eens een rare reactie gekregen, maar in het echt was alles prima. Eigenlijk krijg ik alleen maar complimentjes en opmerkingen als 'mijn zus kijkt elke dag op je blog' 'ja je blog is zó leuk!'. Dat is echt leuk om te horen, ook omdat het mensen van mijn school zijn, maar mijn school is dan ook heel leuk! 😀 Je moet je er absoluut niet voor schamen want het is jouw ding, jouw blog, en niemand anders heeft daar iets op aan te merken. Trek je alsjeblieft niks aan van anderen! Ik snap dat je nu wat nare ervaringen hebt meegemaakt, maar mensen kunnen ook heel positief reageren, geloof me.

    Ik hoop dat het goed komt & je foto's zijn prachtig. Maar als je je dubbelleven prima vindt, moet je het natuurlijk met alle plezier zo houden :)

  15. Bij mij weten mijn beste vriendinnen het en mijn ouders, maar het is niet zo dat zij mijn blog lezen en daar ben ik eigenlijk wel blij mee. Sommige mensen vragen ernaar en dan zeg ik dat ik blog, maar stiekem hoop ik zo erg dat ze niet doorvragen. Ook zijn er een aantal vriendinnen die er zelf zijn achter gekomen, waar ik niet zo heel blij mee was, maar die hebben alleen maar positieve dingen erover gezegd. Ik vind het alleen wel echt vreselijk als ze dan uitgebreid gaan praten met elkaar over hoe leuk mijn laatste blogartikel was, luid en duidelijk, want ik zet ook wel eens dingen op mijn blog die verwijzen naar mensen op school die niet altijd positief zijn (Een blogstukje over mijn kousen: 'Andere begonnen meteen druk te fluisteren: 'Waar gaat het heen met die stijl van haar tegenwoordig?' Ach ja. ' Het mooie was wel om te zien dat een van die meisjes uit het groepje toen zei:'Nou, ik vind het wél mooi!' Dat is trouwens de enige uit dat groepje met enigzins een mening). Ik wil gewoon vrij dingen op mijn blog kunnen zetten zonder dat ik daarbij hoef na te denken wie het allemaal leest.
    Kortom, ik snap je helemaal!
    Liefs!

  16. Bij mij weet niemand het, behalve mijn ouders. Ik wil ook niet dat anderen het weten. Daarom zet ik ook geen foto's van mijn hoofd op mijn blog. Ik ben gewoon bang – net als jou – dat iedereen van de school even op mijn blog gaat kijken. Dat lijkt me niet zo fijn, want dan hoor je de hele tijd reacties over je blog enzo, en soms komen er nare reacties bij kijken. Bloggen vind ik wel heel leuk, maar op een of andere manier, schaam ik me er ook een beetje voor. Best gek, aangezien bloggen een van mijn grootste hobbies is!
    Btw, ik begrijp je verhaal heel goed!
    liefs!

  17. wauw, dit is echt een leuk artikel!
    je hebt echt gelijk en nu ik er ook overna begin te denken heb je echt gelijk!

    en natuurlijk moet je trots op je blog zijn!
    het zijn gewoon de mensen die het kapot willen maken, die maken het zo moeilijk.

    ik vind in ieder geval dat je een hele leuke blog hebt ! :)

    x rhoda.

  18. Een dubbelleven, zo kun je het inderdaad héél goed stellen. Alleen, goh ik wist niet dat bijna niemand het weet en hier begin ik opeens héél erg over te denken. Iedereen weet het eigenlijk in mijn omgeving en mijn mams zegt het ook vaak tegen veel. Best bijzonder. Nooit gedacht dat het ook iets anders kon zijn. Alleen dat je kapot gemaakt kan worden, doordat mensen het weten – ik snap je volkomen. Ik heb zoiets ook mee gemaakt en was gesloopt. In de klas gingen ze bijvoorbeeld m'n filmpjes zelfs bekijken. Niet bepaald leuk, but ye. Ik heb me er over heen gezet! Het is wordwideweb en iedereen kan het zien. Klasgenoten weten het nu ook, maar zijn blij. Waarom snap ik niet. Had andere reactie's verwacht, negatieve. Dit was niet het geval. Wat ik hiermee wil zeggen is eigenlijk dat het ook anders / goed kan zijn. Dat als je het verteld, je je site ook laat zien – dat je dan positieve reactie's krijgt! Als je er zelf maar bij bent, laat het zien – bijvoorbeeld nu op je iPod. Ik hoop dat je ooit die stap kan zetten, schat! Je verdiend 't, maar dat weet je. Als je er nog ooit een keer mee zit, twitter me. Hoop echt dat je die stap een keer kan zetten, want je mag er inderdaad echt trots op zijn! Pff, en nu heb ik van me afgetypt. Sorry, voor de lengte – maar hoop dat je er iets aan hebt!<3

  19. Wat een mooi geschreven artikel, je haalt echt de woorden uit mijn mond. Zo heb ik het namelijk ook wel eens bekeken. Sterker nog; ik heb ook twee twitter accounts. En eigenlijk, heb ik daardoor het twitteren ook een beetje 'opgegeven.' Voor mij kost het gewoon veel te veel tijd om twee twitter accounts te 'updaten.' Maar nadat ik met jullie had gemeet was ik iets zekerder geworden over het bloggen enzo. Klinkt misschien gek, maar jullie leken allemaal zo zeker over je blog en zo vrolijk. Daarom verbaast het me ook dat juist jij ook een dubbelleven lijdt, haha. 😉 Een paar weken na de meeting heb ik een besloten om mijn 'echte' twitter naam op mijn blog te zetten en gister heb ik nu mijn eerste spiegelreflex camera gekocht met als doel filmpjes maken. (iets wat ik voorheen ook niet durfde) Ook al vind ik het zelf ook lastig wil ik toch nog even zeggen dat ik vind dat je helemaal niets te verbergen hebt, je blog is echt super: zeker iets om trots op te zijn!

    Liefs!
    xxx Sanne

  20. Heel herkenbaar! Ik heb me er ondertussen wel over heen gezet, want het 'geheim' houden vond ik ook maar niks. Ik heb één twitteraccount en daar heb ik ook followers van school enzo, maar ik tweet er wel gewoon over m'n blog. Ik weet dat er mensen in mijn klas zijn die het lezen, maar ik krijg eigenlijk nooit rare opmerkingen ofzo. Juist meer mensen die het interessant vinden :) Als die er dan naar vragen vind ik het wel ongemakkelijk en praat ik er niet heel uitgebreid over, ook al ben ik er natuurlijk stiekem wel trots op!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *