Uncategorized

I did it again!

PicMonkey-Collage13

Hoewel ik elk jaar zeg; dit doe ik nooit weer.. Deed ik ook dit jaar weer mee aan de 4mijl van Groningen! Het was dit jaar mijn 6e keer en ik heb gelopen op iemand anders nummer, ik was namelijk alweer te laat met de inschrijving. Vorig jaar schreef ik in dit artikel en 2 jaar terug in dit artikel dat het waarschijnlijk de laatste keer zou zijn, maar toch is er iets wat me aantrekt. Voor degenen die het niet kennen; het is een hardloopevenement in Groningen, 6,4 km.

Ik heb nu al een half jaar niet meer gesport en dat heb ik gemerkt ook, ik ben sowieso niet zo’n heldin in hardlopen en ik had buikpijn tijdens het lopen helaas. De sfeer rondom dit evenement is zo leuk, en misschien is dat wel het gene wat mij trekt. Ik starte met een collega van mijn moeder, maar halverwege heb ik maar tegen hem gezegd dat hij beter door kon lopen omdat hij zich anders voor mij moest inhouden. Dit jaar ging ik niet voor tijd, ik wou hem uitlopen en dat was het.

Hardlopen vind ik nou eenmaal niet leuk helaas, alleen het gevoel erna, voldaan. Uiteindelijk heb ik het stuk ongetraind gelopen in 43 minuten, de tijd viel nog mee aangezien ik erg veel gewandeld heb. Samen met iemand lopen is zoveel leuker, mezelf motiveren is lastig als ik weet dat het voor niemand uit maakt of ik nou loop of niet, en dit jaar heb ik me eens niet gefocust op mijn tijd, het was er alleen niet minder zwaar op haha. Na een paar meter wist ik het weer zeker; dit nooit weer, het is ook gewon luiheid mede want het is niet dat mijn lichaam zegt; stop ik kan niet meer, maar mijn hoofd zegt het. Sowieso vind ik het prima om af en toe even te wandelen, het geeft me wel moed om weer verder te gaan.

Oh dit klinkt allemaal zo dramatisch maar op het moment dat ik liep was ik verzeild in mijn eigen zelfmedelijden en ergens had ik ook nog medelijden met de mensen om mij heen, ik was niet de enige die het zwaar had. Waarom doen we dit ook alweer? Iedereen die ik vroeg voor de start of ze er zin in hadden, antwoordde duidelijk: NEE! Ik vond trouwens van te voren een mooie maar zware trui, ik kon het niet laten om hem mee te nemen. Iedereen hangt oude kleding aan hekken en soms zitten daar best leuke dingen tussen. Het was best lastig om tijdens het rennen die trui mee te sjouwen maar het was het hopelijk waard!

Misschien doe ik volgend jaar weer mee, we zullen het zien…

Alle foto’s die gemaakt zijn bij het finishen:

Met mijn laatste energie mijn armen nog omhoog gekregen haha.

13 thoughts on “I did it again!

    1. Ik liep altijd in mijn dorp een run en ik wou er een paar meedoen in Groningen maar steeds kan ik niet of ben ik te laat met aanmelden. Maar ik houd niet van hardlopen, wel van de evenementen haha!

  1. Haha ik kan me nog herinneren dat je vorig jaar zei dat je dit echt niet meer ging doen, en 'm dan toch nog óngetraind lopen… Moet kunnen, haha :) Vind ik hartstikke knap! En ik snap wat je bedoelt, als ik soms hardloop dan kan ik qua conditie nog prima even door maar dan zegt mijn hoofd gewoon saaaaai waar doe je dit voor stop stop en dat motiveert inderdaad niet echt. 😛

    1. Helemaal vergeten uit te leggen haha. Voordat zo'n hardloopwedstrijd begint is het heel koud en dan dragen velen een oude trui om aan het hek te hangen wanneer ze starten, al die kleding gaat naar het leger des heils daarna. :)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *